Op De Mózik gaat verder, met nieuwe zorgconcepten voor jong en oud
Dagbesteding voor ouderen, daar stond Op de Mózik altijd om bekend. Met de komst van een nieuwe eigenaar in 2023, wordt het zorgconcept geleidelijk uitgebreid met jeugd en volwassenen. “Het combineren van doelgroepen verloopt goed, de eerste ervaringen zijn positief. En heel belangrijk: alle vrijwilligers zijn gebleven. We hebben er nu zelfs 20! Daar zijn we heel trots op.”
![](https://www.szz.nl/wp-content/uploads/2024/02/DSC07334-kopie-600x400.jpg)
In de groene omgeving aan de rand van Neerkant wordt al ruim 17 jaar dagbesteding geboden aan ouderen. Het doel is ze een fijne dag te bezorgen en mantelzorgers te ontlasten. De oprichters, Karin (60) en Jan (61) Beijers, liepen echter tegen de zestig en wilden het rustiger aandoen. Ze werkten gemiddeld 7 dagen per week: Karin in de ouderenverzorging en Jan in de ondersteuning, met taken in cliëntenvervoer, onderhoud en koken. Doordeweeks hadden ze zo’n 40 cliënten over de vloer, in de weekends verhuurden ze het pand als groepsaccommodatie. “Altijd maar doorgaan was voor ons heel normaal, dat doe je als je tegenover je bedrijf woont. Maar het werd zwaarder en we zagen steeds meer op tegen de regelgeving en administratie die erbij komt kijken.” Ook dochter Lisa (34) die in het zorgbedrijf werkte, wilde de eindverantwoordelijkheid niet op haar schouders. Ze zag hoe hard haar ouders werkten en hoeveel daarvoor moest wijken.
Kandidaat-opvolger in beeld
Ze werden door SZZ getipt om met een extern adviseur te gaan praten. Ook kwamen ze via SZZ in contact met Gert-Jan Altink (42), die ze al eens op SZZ-bijeenkomsten hadden ontmoet. De sociaal-pedagogisch zorgverlener runde in dezelfde regio een kleinschalig zorginitiatief voor jeugd en volwassenen, met name gericht op ambulante zorg. Gert-Jan: “Ik was al even op zoek naar een geschikte plek voor logeer- en dagopvang van jeugd, in de weekends en vakanties. SZZ vond dat ik moest doorpakken en gaf me het duwtje om ‘s te gaan praten bij Op de Mózik. Ik ging kijken en werd enthousiast van de prachtige ruimte en de zorgverlening op deze mooie, groene locatie. Het was als een warm bad, ik voelde me meteen thuis. En ik zag mogelijkheden.” Ook Karin en Jan waren geinteresseerd: “Gert-Jans visie sprak ons aan. Hij wil net als wij iets moois neerzetten voor de maatschappij en is betrokken bij de mensen. Bovendien was hij al SZZ-lid en bekend met de kwaliteitseisen. Dat gaf vertrouwen.”
Zorg in elkaar vlechten
Toch was de deal niet gelijk beklonken. Karin en Jan vroegen zich af wat er met de dagbesteding voor ouderen zou gaan gebeuren. Het was een geruststelling om te horen dat Gert-Jan dit wilde voortzetten. Daarnaast vond vooral Karin het belangrijk dat de ouderen geen hinder zouden ondervinden van andere doelgroepen. Karin: “Ik was een beetje bang dat de jeugd teveel prikkels met zich mee zou brengen.” Gert-Jan: “Ik snapte haar zorg. Daarom is goed nagedacht hoe we de diverse zorgvormen in elkaar konden vlechten. Dat was vooral een logistieke kwestie. De jeugd komt in de weekends en schoolvakanties, de ouderen zijn doordeweeks overdag aanwezig. Iedereen kan zo de juiste zorg en aandacht krijgen. Tijdens de vakanties zien ze elkaar af en toe, maar wel onder begeleiding.”
Proef met weekendopvang
Na 3 maanden proefdraaien met weekendopvang en diverse gesprekken werd besloten dat Gert-Jan het zorgbedrijf mocht overnemen. Er werd een meerjaren huurcontract voor het pand afgesproken, zodat de zorgcontinuïteit voor langere tijd gewaarborgd zou zijn. Jan: “We hoefden niet per se de hoofdprijs, maar we wilden wel voorkomen dat de zorg al na een jaar zou stoppen. Dat zouden we een ramp vinden.” Gert-Jan durfde het risico aan omdat uit boekenonderzoek bleek dat het zorgbedrijf financieel gezond was. Gert-Jan: “Die verwachting is ook uitgekomen. Elk weekend en ook doordeweeks hebben we een goede bezetting. En door de verschillende zorgvormen is het risico ook wat meer gespreid.”
Reacties emotioneel en begripvol
Op 1 januari 2023 zou de overdracht plaatsvinden. Karin en Jan vonden het best spannend om het grote nieuws aan de cliënten, mantelzorgers en medewerkers te vertellen. Maar vooral aan de vrijwilligers, de kurk waar Op de Mózik op drijft. Hoe zouden zij reageren? Jan: “We hebben alle mensen individueel gesproken. De reacties waren soms emotioneel, maar gelukkig ook begripvol. We hebben duidelijk gemaakt dat er weinig zou veranderen en dat mijn vrouw Karin en dochter Lisa parttime in het bedrijf bleven werken.”
Ervaringen van vrijwilligers
Nu, ruim een jaar later, zijn de mensen nog steeds positief. “Ik vind het hier leuker geworden,” zegt vrijwilliger Eric (66) die actief is in de keuken. “Omdat Karin minder is gaan werken, kreeg ik er een taak bij: het bestellen van de boodschappen. Ik mag nu het hele proces, van inkoop tot maaltijdbereiding, zelf regelen. Als oud-horecaman vind ik dat echt leuk. Verder is hier weinig veranderd hoor. De nieuwe eigenaar heeft alles hetzelfde gelaten, de attenties met de feestdagen en ook de vrijwilligersbijeenkomsten. De keren dat de jeugd op het terrein is, verloopt de dag wat rommeliger, maar dat gebeurt niet zo vaak. Het is hier een fijne plek om te zijn, het brengt structuur in m’n dag.”
Banen behouden
Gert-Jan is trots dat het gelukt is om alle medewerkers en vrijwilligers te behouden. Er zijn geen banen verloren gegaan. “Ook mijn ouders zijn hier vrijwilliger geworden en ze vinden het heerlijk. We zijn nu met een flinke club mensen. Het team ouderenzorg bestaat uit 5 medewerkers en 20 vrijwilligers, het jeugd/volwassenteam heeft 9 medewerkers. We moeten nog wel een beetje aan de verbinding werken tussen die twee teams, want ze zien elkaar niet zo vaak.” Jan steekt zijn vinger in de lucht: ”Hoog tijd voor een integratiefeest!”
Organisatie inrichten
Als nieuwe eigenaar kijkt Gert-Jan terug op een dynamisch eerste jaar. “Er moest veel geregeld worden om de nieuwe organisatie in te richten. Elke avond zat ik met de laptop op schoot. Ik heb bijvoorbeeld al vrij snel een extra fulltime medewerker aangetrokken voor het ouderenteam, aangezien Jan en Karin nooit verstek konden laten gaan wegens ziekte. Het geeft rust dat er nu een back up is.” Door de 2 zorginitiatieven samen te voegen, kwamen er ook andere zaken op hem af. “Gezien het aantal medewerkers was het bijvoorbeeld een eis van de Wtza om een toezichthoudend orgaan in te stellen. Verder adviseerde SZZ me om ISO als gezamenlijk kwaliteitssysteem in te voeren. Ik had met mijn zorginitiatief al een ISO-keurmerk, maar de ouderenzorg had een ander keurmerk. Dit moest samengevoegd worden. De eerste ISO-audit is inmiddels achter de rug en die verliep gelukkig positief. SZZ heeft ons met raad en daad bijgestaan. Ik kan er echt van genieten dat alles op de rit staat.”
Ontspanning en vertrouwen
Karin en Jan zijn nog steeds volop betrokken bij het zorgbedrijf. Niet verwonderlijk, want ze wonen er tegenover. “Stilzitten is niks voor ons, de wekker gaat hier nog elke dag om 6 uur.” Karin is wel een dagje minder gaan werken. En Jan heeft een andere baan gezocht: hij is 3 dagen op de vrachtwagen gaan rijden. “Da’s beter voor m’n huwelijk,” grapt hij. “Het leven is allemaal wat meer ontspannen nu. Ik ben nog vaak op het zorgbedrijf hoor. Om gezellig een praatje te maken, cliënten te vervoeren of het gazon te maaien. Er is hier altijd genoeg te doen.” Karin had in het begin moeite om een stapje terug te doen. “Ik had de neiging om alles te blijven checken en controleren. Maar nu laat ik steeds meer los, want ik heb vertrouwen dat het goed gaat.” Ze is de supervisor van Nienke, de nieuwe verpleegkundige in het team. “Nienke pakt haar rol goed op, precies zoals ik het zou doen. Het is fijn om met haar te sparren. Ik heb nu meer rust in mijn dagen. Gewoon lekker met de mensen bezig zijn, dat is wat ik het liefste doe.”
Tijd voor vakantie
Net als Karin en Jan, is Gert-Jan ook vaak in de weekends bij Op de Mózik te vinden. “Maar niet continu hoor. Ik wil ook tijd doorbrengen met mijn vrouw en twee kleine kinderen. Ik woon niet hier, maar in Milheeze. Praktische zaken delegeer ik aan de teams, bijvoorbeeld de cliëntenzorg en cliëntadministratie. Dat doen ze trouwens fantastisch. Daarin verschilt mijn aanpak van Karin en Jan. Dat is logisch omdat de organisatie nu een stuk groter is. Het levert mij op dat ik afgelopen zomer voor het eerst met mijn gezin twee weken op vakantie ben geweest, zonder bezig te zijn met het werk. Dat was echt heel fijn!”
Ervaringen van jong en oud
Hoe zijn de ervaringen van jong en oud bij Op de Mózik? Gert-Jan: “Tot nu toe goed. In de schoolvakanties als de jeugd hier rondloopt, willen ze soms even naar de ouderen toe. We bekijken per situatie of dat kan. Soms zie je mooie interacties ontstaan. Zo gingen een oudere heer en een onrustige jongen spontaan een partijtje schaken. Ze hadden het gezellig samen, die jongen kwam helemaal tot rust. Dat is echt win-win.” Karin: “Als het past is het goed, maar het moet niet te druk worden. Daar letten we op. Als er twee bekvechten, ga ik er als een oma tussen staan.” Cliënten Riek (86) en Wilma (73) komen al jaren bij Op de Mózik en hebben het nog steeds goed naar de zin. Vandaag staat er groentensoep met ballen, snijbonenstamppot en een bakje vla op het menu. Het eten smaakt hen prima. Riek: “Het is goed dat Karin het nu wat rustiger aan doet. Ze liep zich altijd de benen onder de kont vandaan.” Wilma houdt van een grapje en plaagt Gert-Jan die aanschuift aan tafel. Of ze al gewend is aan de nieuwe situatie? “Ja hoor, er is helemaal niks veranderd. Alleen de nieuwe eigenaar, die went nooooit!” zegt ze met een ondeugende blik.
Toekomstplannen
Welke toekomstplannen heeft Gert-Jan met Op de Mózik? “Vooralsnog geen grote plannen, maar wel leuke uitdagingen. Zo zijn we vorig jaar geleidelijk begonnen met twee nieuwe zorgproducten. Ik zie bijvoorbeeld dat veel jongeren die bij ons komen, tussen wal en schip raken als ze volwassen worden. Daarom zijn we een kamertraining gestart om jongeren te laten oefenen in zelfstandigheid. Dit is voor hen een mooie tussenstap naar al dan niet zelfstandig wonen.” Ook volwassenen krijgen inmiddels hun kansen bij Op de Mózik. Dit gebeurt via arbeidsmatige dagbesteding, met als doel om uiteindelijk (weer) aan het werk te komen. Gert-Jan heeft daar al eerder ervaring mee opgedaan en is er ook specifiek voor geschoold. “We bieden dit echter alleen op kleine schaal. Kwaliteit, veiligheid en maatwerk staan voorop.”